Chocoladekusjes uit Hershey

De zoetste plaats op aarde. Die zou in Pennsylvania te vinden zijn, meer bepaald in het plaatsje Hershey. Hershey is niet alleen een plaatsnaam, het is ook de familienaam van de eigenaars van het bedrijf Hershey’s, een Amerikaans chocolade- en snoepbedrijf. De familie heeft zijn naam geschonken aan het dorp toen het hun fabriek daar vestigde in 1894. De fabriek werd alsmaar groter en men vond het een goed idee om een ontspanningsplaats voor de medewerkers te voorzien. Dat werd later opengesteld voor iedereen en zo is Hershey Park geboren, onze volgende stop op onze East Coaster Tour.

Vooraf wist ik niet zo goed wat te verwachten van Hershey Park. Ik wist natuurlijk wel dat het park eigendom is van een chocoladebedrijf maar niet hoe zich dat zou vertalen in het park. En dat het park een paar tot de verbeelding sprekende achtbanen heeft wist ik ook al. Naar de Hershey chocolade zelf had ik geen verwachtingen. Waarom zou je ook als je uit het chocoladeland bij uitstek komt, België.

Hershey Park heeft 14 achtbanen maar daar steekt één letterlijk en figuurlijk boven uit. De andere auto was, zoals gewoonlijk, eerder dan ons toegekomen en kon hun enthousiasme over die ene achtbaan niet bedwingen en dus gingen ze al voor ons ritjes gaan maken op die achtbaan. Dan gingen wij dan ook maar meteen naar daar om ons te herenigen met de groep. Geen straf want de achtbaan waarover we spreken is Skyrush! Een Intamin van hun type wing coaster, al lijkt Skyrush helemaal niet op de Intamin wing coaster “vlakbij” huis (Furius Baco van Port Aventura). Het lijkt zelfs niet op de versie van B&M. Hier scoorde Hershey ook hun eerste positieve punten toen we hun lockersysteem leerden kennen. Hershey vraagt gewoon géén geld om het eerste uur een locker te gebruiken, pas als je langer gebruik maakt van de locker word er je een dollar of 2 aangerekend. Dit is veruit het klantvriendelijkste lockersysteem dat we op de hele trip hebben meegemaakt. Zo kan het dus ook!

Een passende omschrijving van Skyrush is dat het de lay-out van een mega coaster/mega lite heeft met treinen vergelijkbaar met die van Lost Gravity (Walibi Holland). Dat wil zeggen dat enkel de twee buitenste zitjes naast de baan bengelen, de middelste twee bevinden zich gewoon boven de baan als bij een klassieke trein. De treinen van Skyrush zijn niet onbesproken, meer bepaald: het beugelsysteem wordt regelmatig als pijnlijk en slecht geklasseerd door vele achtbaanfanaten. Het zou een echte dijenbreker zijn en de beugels zouden zodanig vrij aanvoelen dat het lijkt alsof je eruit glijdt. Dit indachtig was ik toch een pak nerveuzer dan normaal bij het berijden van een nieuwe achtbaan.

Maar dat bleek nergens voor nodig… De beugels deden niets af aan de fantastische rit die Skyrush gaf. Bakken ejector airtime en leuk bochtenwerk, dit is Intamin op zijn best. En het is wel waar dat de beugels enorm veel vrijheid geven, maar ik ervaarde dit als een pluspunt. Op geen enkel punt had ik het gevoel eruit te glijden. Nee, ik heb absoluut geen problemen met Skyrush beugels maar anderen uit onze groep vonden de beugels dan weer niks. Raar hoe meningen soms zo kunnen verschillen. Op naar de volgende coaster, vlakbij Skyrush staan er nog genoeg andere achtbanen maar omdat die vlakbij de ingang staan besloten we verderop het park in te gaan met de achterliggende gedachte dat het daar nog rustiger zou kunnen zijn.

Trailblazer werd de volgende achtbaan. Een mijntrein van Arrow en veruit de saaiste in zijn soort die ik ooit gedaan heb. Deze hele baan was vrij krachtloos en leek nooit echt vaart te maken. Het enige pluspunt van de baan is dat hij vrij mooi in het groen ligt. Verreweg de slechtste achtbaan van het park. Op de mini-kiddie coaster hebben de kinderen ten minste nog wat plezier, Trailblazer zou hen echter ook maar in slaap doen vallen. Gelukkig hoeven we niet lang te zoeken naar wat beters want vlak ernaast lag een achtbaan waar ik stiekem toch hard naar uitkeek. Storm Runner is een lanceer achtbaan van Intamin, en weinig fabrikanten kunnen zo goede lanceringen maken als Intamin. Bovendien valt Storm Runner op door een paar opvallende en unieke elementen, waarvan de ‘flying snake dive’ de kroon spant qua uniekheid en originaliteit.

Storm Runner is trouwens de enige achtbaan ter wereld met dat element. De baan stelde niet teleur, de lancering was krachtig zoals we dat van Intamin gewoon zijn. Dan volgt een tophat die voor de nodige airtime zorgt, gevolgd door een iets origineler uitgetekende Immelman (volgens RCDB moet ik het een cobra loop noemen). Daarna komt een heartline roll gevolgd door die flying snake dive (wat een geweldig element is dat) gevolgd een snelle opwaartse slalom. Dan volgen de remmen. Storm Runner is helaas kort. Maar krachtig, uniek en vooral erg plezant! Die flying snake dive mogen ze echt wel op meer banen zetten!

Ook nu hoefden we niet ver te stappen voor de volgende achtbaan, want vlak naast Storm Runner besloot Hershey Park een Vekoma Boomerang neer te ploffen. Sidewinder is in dat opzicht niet meer dan een extra coastercredit voor ons, maar de baan reed wel degelijk. In vergelijking met het onding uit Six Flags New England een paar dagen geleden botersoepel, en dan is zo’n boomerang doen helemaal geen straf.

Onze tactiek om de achtbanen aan de ingang links te laten liggen wierp duidelijk zijn vruchten af. We konden al onze vijfde achtbaan gaan aanvinken, dat werd Fahrenheit. Een rare naam voor een achtbaan, een achterlijke eenheid die niemand gebruikt buiten de Amerikanen zelf… ik associeer het niet echt met achtbaanplezier. Gelukkig is de ritervaring niet zo achterlijk als de baan zelf. Een resem inversies gaan vlotjes in elkaar over en dit allemaal aan een constant tempo, ik kon het wel pruimen. Ik zou het zelfs een bescheiden toppertje noemen, soms heeft een achtbaan ook niet meer nodig dan een goede resem inversies.

Na Fahrenheit splitste ik me van de groep af. Mijn linkervoet deed pijn (dat komt ervan als je de verkeerde schoenen meeneemt) en ik wou liever op een trager tempo door het park slenteren. Waar de rest van de groep rechts ging, besloot ik links af te slaan. Daar stonden alweer een paar coasters te lonken. Ik besloot te beginnen met de wilde muis met de toepasselijke naam Wild Mouse. Weinig op aan te merken, geen slecht afgestelde remmen of rammelen. Leuke extra credit. Daar recht tegenover is Wildcat te vinden en die baan is vrij speciaal. Het is namelijk de allereerste baan die GCI gebouwd heeft! Dat het een GCI is kan Wildcat ook niet wegsteken, het heeft namelijk al enkele typische GC I kenmerken… zoals de first drop die een bocht naar beneden is. Het is duidelijk dat GCI heel wat stappen heeft gezet sinds toen, Wildcat behoort niet echt bij de betere banen die ze gebouwd hebben maar ik ben nog nooit teleurgesteld door een GCI. Dus ook niet door Wildcat.

Vlak naast Wildcat is een groot wit gebouw te vinden. Daarbinnen bevind zich de laatste nieuwe achtbaan die het park gezet heeft en waarvan enkele Amerikaanse achtbaanfans me tipten die vooral eerst te gaan doen, want het zou een verschrikkelijke capaciteit hebben. Laff Trak is een indoor spinning coaster en dat type coaster staat inderdaad niet echt gekend vanwege een goede capaciteit. Zo maakte ik hier kennis met de eerste wachtrij van de dag die me uiteindelijk ongeveer klein half uurtje zou kosten. Pluspunt: de wachtrij schoof wel heel de tijd vooruit, het was nooit echt stil staan. Maar is Laff Trak het wel waard. Wel… niet echt. Het is een SC2000 model, voor de leken: een standaardversie die ook in de Parijse Disney Studios te vinden is (Crush Coaster, weliswaar heeft die baan een extra stuk darkride maar eenmaal de lift op is de baan hetzelfde). Laff Trak geeft echter een tamme rit weg in vergelijking met Crush.

Nu was ik al met 8 achtbanen over de helft van de parkbingo en daar kon ik nu heel gemakkelijk er nog 2 gaan afvinken. Hershey Park moest blijkbaar erg tevreden geweest zijn over Wildcat en GCI dat ze besloten niet nog één, maar twee nieuwe GCI’s te zetten! Lightning Racer is een duellerende GCI, net zoals Joris en de draak van de Efteling. De versie van Hershey Park is echter tien jaar ouder. In vergelijking met Wildcat voelen deze ook moderner aan, ze blijven dichter bij de grond. Het duelleren gaat prima en voegt natuurlijk een extra dimensie toe aan de banen. Lightning Racer heeft toch iets meer punch dan Joris en de draak en is ook langer. Deze twee banen behoren voor mij echt bij het betere wat GCI te bieden heeft.

Tijd om terug naar de andere kant van het park te gaan waar de andere achtbanen zich bevinden. Ondertussen had ik al wat honger gekregen dus kon ik onderweg ook op zoek gaan naar iets om te eten. Helaas stond er bij elk horecapunt echt wel lange rijen. Op zich wel raar aangezien het in de wachtrijen nog mee viel qua drukte. Geen zin om lang aan te schuiven voor wat eten besloot ik verder te gaan in de hoop iets tegen te komen waar het kalmer was en in de gedachte dat hoe later het wordt, het kalmer zou worden aan de horecapunten. Vlug even Cocoa Cruiser meepikken, de mini-kiddie coaster van het park. Ik viel wat uit de toon in de wachtrij met kinderen maar Hershey Park maakt geen problemen als je deze coaster wilt doen. Geen begeleiding van een kind nodig.

Toen kwam ik weer aan Skyrush uit. Daar recht tegenover was een pizzapunt te vinden maar ook hier weer een lange rij. Dan maar gerief in de locker steken en een bisritje op Skyrush maken. Het is en blijft een beest! Daarnaast ligt Comet, een woodie met openingsjaar 1946 en daarmee de oudste achtbaan van het park. Een kleine 10 minuten wachten was het hier, maar het was het waard. Hoe oud dit ding moge zijn, het gaf een zeer amusante rit weg. Bon, 12 op 14 dus, de coasterbingo ligt voor het rapen.

Coasters zijn nooit ver weg in Hershey Park, dus ik kon van mijn locker aan Skyrush gebruik blijven maken. Want met zakken lieten je ze niet in de wachtrij van Sooperdooperlooper. Dat is een oude getrouwe Schwarzkopf. De rit is op zich niks wereldschokkends maar goed, deze baan is dan ook al 41 jaar oud! Dat een dergelijke baan dan nog goed en soepel rijdt verdient dan ook niks meer dan respect. De gedachte van een 41 jaar oude Vekoma of Arrow te doen doet ons terecht beven. Dat we naar een 41 jarige Schwarzkopf uitkijken, zegt genoeg over hun kwaliteit.

De laatste baan die ik nodig had om de bingo te halen was Great Bear, een B&M inverted met wel een speciale first drop. Ik besloot deze eerst te doen en erna wel iets te zoeken om te gaan eten. Bij Great Bear stond de langste wachtrij van de dag en in tegenstelling tot bij Laff Trak schoof deze absoluut niet vooruit… Het was best frustrerend af en toe. Great Bear heeft me helaas niet echt weten te overtuigen. Hij mag er dan wel vrij speciaal en uniek uitzien, voor mij is het de minste B&M inverted die ik al gedaan heb. Dat klinkt vrij hard maar dat is het niet: B&M inverteds zijn net zoals GCI’s, er kan wel eens een mindere zijn maar dan nog zijn ze vrij leuk. Great Bear was ook nog vrij leuk om te doen, maar B&M heeft van dit type betere banen gemaakt. Tja, niet iedereen kan de beste zijn…

Niet ver van Great Bear vond ik een bijna verlaten food court waar ik eindelijk wat kon eten op mijn gemak. Mijn linkervoet was mij aan het vermoorden, ik was zo slim geweest om net voor deze reis nieuwe schoenen te gaan kopen en enkel die mee te nemen. Ik had er helemaal niet bij stil gestaan dat we heel wat gingen afwandelen en nu deed mijn linkervoet zodanig veel pijn dat ik echt geen zin meer had om nog veel te wandelen. Ik besloot dan maar wat rerides te doen op Skyrush, iets te drinken ergens op een bankje, wat foto’s te maken… tot het uur aanbrak dat we afgesproken hadden om te vertrekken. Helaas heb ik zo niet het beste uit mijn dagje Hershey Park kunnen halen.

Maar ik heb me zeker wel geamuseerd. Het park heeft me echt verrast met hun coaster line-up, buiten Trailblazer en de mini-kiddie coaster is elke achtbaan minstens erg leuk om te doen en veel ervan hebben echt een hoge herhalingswaarde. Op dat vlak scoren ze echt erg goed. Qua thematisatie en aankleding was Hershey Park wel OK, ze doen zeker wel wat moeite en de ingangszone is gezellig. Een toekomstig bezoekje zou ik zeker niet afslaan, al is de kans klein dat ik nog in deze hoek van Amerika terug zal komen.

  • Bekijk hier de gallerij van het park

Post Author: Frederik