Intimidatie in Virginia

Pretparkgroepen zijn overal, tegenwoordig is bijna elk park in bezit van één of andere groep die meerdere parken in hun portfolio heeft. Ook Amerika heeft zo zijn eigen pretparkgroepen. We hadden al twee parken van één grote groep bezocht, namelijk die van Six Flags. Nu was het tijd voor het eerste park van een andere groep, Kings Dominion werd ons eerste Cedar Fair park van de trip.

Net als in het zusterpark kan je ook hier een replica van de Eiffeltoren terugvinden

Hoewel de meeste van onze groep naar het park uitkeken dat we hierna gingen bezoeken, was het bij mij stiekem toch andersom. In 2013 bevielen de Cedar Fair parken die ik toen bezocht me erg goed. In al die parken was er toch een herkenbare stijl en sfeer aanwezig. Bovendien viel het zusterpark van Kings Dominion, Kings Island in Ohio, me enorm. Dat en de aanwezigheid van enkele topcoasters ging voor een topdag zorgen. Ja toch?

Dat het weer een dag vol coasters ging worden hoeft ook niet te verbazen, daar draaien de meeste Amerikaanse parken rond en Kings Dominion is met 14 exemplaren geen uitzondering. De parkbingo gingen we vandaag echter niet halen. Helaas voor ons lag Volcano er langdurig uit, al vanaf het begin van het seizoen. We wisten het dus op voorhand maar het blijft toch wel jammer. Een gelanceerde Intamin suspended coaster is toch vrij uniek, bovendien krijgt de baan goede recensies. Gelukkig is er nog heel wat meer leuks te vinden.

Avalanche bijvoorbeeld, die zich vlakbij de gesloten vulkaan bevindt. Bobslee coasters kom je tegenwoordig niet vaak meer tegen maar degene die er al gedaan heeft weet dat het best leuke baantjes kunnen zijn. Het begin van Avalanche is echter saai te noemen. Na de lift volgt een helix waarna al meteen de midbreaks volgen. Capaciteit is altijd belangrijk maar die midbreak zit daar echt niet op zijn plaats. Gelukkig is het tweede deel beter, dan volgen er een paar leuke bochten die met een grotere snelheid worden genomen. Avalanche is niet zo’n lange baan dus is het jammer dat ze die midbreaks daarin gepleurd hebben. Een leuke maar zachte opwarmer voor het coastergeweld dat ons nog stond te wachten.

En nu gingen we meteen voor het grootste geweld dat het park te bieden heeft. Zeg Kings Dominion en elke achtbaanfan zegt Intimidator 305 terug. Deze giga coaster van Intamin heeft een bijna legendarische status. Toen hij pas geopend werd bleek de eerste bocht vlak na de first drop te intens dus moesten er remmen op de first drop geplaatst worden. Om te zware black-outs te vermijden. Later werd die eerste bocht aangepast en gingen de remmen op de first drop er weer af.

We kiezen voor de backseat, daar leveren de meeste Intamins van dit type de beste prestaties af. “Gentlemen, start your engines” roept een stem en de trein begint met zijn vrij snelle beklimming van de 93 meter hoge lifthill. Wat volgt is een fantastische first drop gevolgd door een black-out. Elke rit die ik op dit monster deed ervoer ik een black-out in die eerste bocht. In de frontseat een beetje minder maar ontsnappen doe je er daar ook niet aan. De gehele rit daarna is een opeenvolging van bochtenwisselingen, hier en daar wat stevige airtime momentjes. En dat met een ongekende kracht, Intimidator blijft je de hele rit intimideren en raast en raast maar over zijn track. Halverwege wordt de trein voelbaar een beetje afgeremd maar ook na dat stuk blijft de rit enorm krachtig. Werkelijk ongezien… Wow! Petje af voor Kings Dominion en Intamin want met deze baan hebben ze werkelijk één van ‘s werelds beste achtbanen neergezet. En op mijn coastercount de meest intense ook, een titel die niet snel zal veranderen!

Na zo’n ritje moeten we toch even bekomen. De lange wachtrij én uitgang hebben hier zeker zijn nut, ondanks dat we makkelijk zouden kunnen blijven zitten (het was weer erg kalm in het park) verkoos ik toch maar rond te wandelen bij de bisritjes. Kwestie van even op adem te komen. Het t-shirt van de baan was ook snel aangekocht. Amerikaanse parken hebben heel wat betere merchandising dan hun Europese collega’s, ze hebben veel meer gerief dat specifiek op het park of hun achtbanen/attracties gericht is.

 Maar goed, als je alle 13 coasters gedaan wilt hebben op één dag ga je wel meteen door naar de volgende. Flight of fear is een kloon van de gelijknamige achtbaan uit zusterpark Kings Island, die achtbaan heb ik al gedaan dus ik wist wat te verwachten. Wat ik echter domweg vergeten was is dat de baan met een apart in- en uitstapstation werken. Een goede reden om hier van het lockersysteem te gebruiken (ook Kings Dominion werkt met verplichte betalende lockers bij enkele van hun achtbanen). Maar volgens de greeter aan de ingang van de wachtrij mocht ik mijn refill cup gewoon meenemen.

Mijn domme vergissing werd me pas duidelijk toen we aan de poortjes van het instapstation stonden. Geen mogelijkheid om het ergens achter te laten hier begon ik dan maar zo snel mogelijk mijn resterende pink lemonade op te drinken. Dat is net gelukt, gelukkig ook maar want Flight of fear is een intense achtbaan… Al valt dat wel mee als je net Intimidator 305 gedaan hebt natuurlijk. Leuk krachtig baantje, beetje jammer dat het in zo’n kale loods gezet is, het is werkelijk geen zicht langs buiten. De wachtrij is gelukkig wel zelf leuk aangekleed.

Minder leuk was de volgende achtbaan die we tegenkwamen. Anaconda is een oude Arrow looper en dat kan twee kanten op: ofwel valt het heel goed mee ofwel is het een klassieke rammelbak. Anaconda hoort in de tweede klasse thuis. Je vraagt je bij zulke banen toch echt af hoe ze door het ontwerpproces gegaan zijn. Veel te kort bocht vlak voor de midbreaks en tevens bochtengeklungel vlak na de midbreaks… Toegegeven, er bestaan ergere rammelbakken dan Anaconda maar voor een tweede ritje bedank ik.

Flight of fear is niet de enige kloon die zowel in Kings Island en Kings Dominion te vinden is. Ook de Backlot Stunt Coaster kun je in beide parken doen. Ook nu voor mij een beetje herhaling dus, al bleek Kings Dominion niet al de effecten werkende te houden. Foei, en jammer, deze coaster ging later nog een herkansing krijgen in het zusterpark. We vervolgden onze weg naar Camp Snoopy, het kindergebied van de Cedar Fair parken. We probeerden onze kans bij de Great Pumpkin Coaster. Helaas heeft het park de regel dat je hier niet alleen in mag als volwassene, een domme en credithunter-onvriendelijke regel. Want het is dus niet zo dat de beugels niet gemaakt zijn voor volwassenen, als je een kind mee hebt mag je er gewoon in. Proberen slijmen bij de operatrice hielp niet, dus Bert probeerde dan zijn kans bij een groep achter ons. Die hadden veel kindjes bij en ze leken het OK te vinden dat wij hen mochten begeleiden. Maar opeens waren ze weer weg… Dan maar 12 te halen coasters in dit park in plaats van 14…

Gelukkig is de andere coaster in Camp Snoopy gewoon wel te berijden als volwassene zonder kind. Woodstock Exress is een kleine woodie, echt gemaakt voor kinderen. Leuk tussendoortje, zonder meer. Hier kwamen we onze vrienden van de andere auto ook tegen en die hadden het spijtige nieuws te melden dat er twee houten achtbanen in storing lagen… waaronder hun nieuwe RMC… Het gaat toch geen waar zijn?

Soit, die lagen achteraan het park en dus hadden we nog wel wat andere dingen te doen vooraleer we daar zouden voor een geslote RMC zouden staan. Zoals Booh Blasters bijvoorbeeld, eens géén achtbaan voor de verandering. Booh Blasters is een foute shooter die met zijn foutheid de nodige hilariteit met zich bijbrengt. Toch echt wel een aanrader om tussendoor mee te pikken. We hebben het ons niet beklaagd. Daarna gingen we gewoon weer over op de orde van de dag: coasteren.

Heel raar genoeg ligt er vlak onder Camp Snoopy een grote B&M floorless. Dominator heeft wel een aparte ligging maar zag er wel de moeite uit. Het zag er wel speciaal uit en de ritervaring bevestigde dat. Dominator is een erg goede baan, heel soepel en een mooie resem elementen die mooi in elkaar overvloeien. Bovendien ziet de baan er met zijn oranjeblauw kleurenschema prachtig uit, net zoals de manier waarop de baan boven en naast zijn station verweven zit. Toch een verrassend toppertje gevonden hiermee.

Nu zaten we al over de helft van de te berijden achtbanen en dat deed een hongertje ontstaan. Enkelen hadden geen honger en besloten een achtbaan te gaan doen. Wij gaan op zoek naar iets om te eten, we vonden niet meteen iets en achteraf gezien gelukkig maar. Want opeens krijgen we een berichtje binnen van de niet-hongerigen dat de RMC open is gegaan! Geen twijfel mogelijk bij iedereen, eten zou voor later zijn. Stel je voor dat hij slechts heel kort open zou zijn… Niemand wil Twisted Timbers missen.

In het jaar dat hoofdpark Cedar Point Steel Vengeance opent zou je haast nog vergeten dat ook een ander Cedar Fair park een RMC conversie kreeg. Kings Dominion liet zijn oude Hurler ombouwen in wat nu Twisted Timbers is geworden. Qua naam een zinspeling op een woodie uit zusterpark Kings Island. De hele aankleding van de baan is ook aangepakt, er werd een verhaal uitgewerkt dat er iets vreemd is neergestort uit de ruimte op een appelkwekerij en sindsdien gebeuren er daar rare dingen. Hier stond de eerste en enige wachtrij van de dag. Maar dat hebben we er graag voor over, bovendien is een kwartiertje wachten niet echt lang.

Wie de statistieken van de baan bekijkt zou kunnen denken dat deze baan bij de ‘minderen’ hoort die RMC gemaakt heeft. Laat je echter niet bedonderen! Die statistieken zeggen niks over de ritervaring… want die is namelijk geweldig! De baan begint al met een fantastische barrel roll first drop. Kijk B&M zo kan het dus ook, als je dat soort first drop met een grotere snelheid neemt dan de wingriders blijken ze effectief ook leuk te zijn. Wat erna volgt valt in twee woorden te omschrijven: ejector airtime! Nog nooit heb ik zoveel en zo stevige airtime ervaren op een coaster. Twisted Timbers is geschift en mag gerust bij de beste RMC’s gerekend worden. Als deze baan al zoveel airtime opleverde, wat moet Steel Vengeance dan wel niet zijn? Een Amerikaanse tiener die naast mij zat was ook achtbaanfan en zei me dat Twisted Timbers wel ok is maar dat Steel Vengeance nog steviger is… Dat schept wel verwachtingen.

Na deze RMC awesomeness besloten we meteen de andere woodie te doen die ondertussen ook geopend was. Grizzly noemt hij, een passende naam want net als een beer zat hij verstopt in het bos. Om Grizzly te bereiken moet je eerst door een winkeltje doorlopen. Vrij bizar en je zou er best een tijdje naar kunnen zoeken. En om eerlijk te zijn, een lange  zoektocht is deze baan zeker niet waard. Deze grizzly heeft weinig te bieden en is ook niet echt comfortabel. Nu we ons middageten hadden uitgesteld om eerst de twee gesloten woodies te doen – want je weet maar nooit of ze weer in storing vallen – werd het echt wel tijd om onze magen te vullen. Dat werd al een attractie op zich…

Vlakbij Twisted Timbers staat er een burger and shakes tent. Wie zegt er nu neen tegen een goede milkshake? Gecombineerd met een burger en friet, wat hier een rare combinatie lijkt is in Amerika zo normaal als wafels bij het ontbijt. We konden onze bestelling op een touchscreen ingeven en daar meteen met de kaart betalen, altijd handig. Maar dan bleek dat de milkshakes die we besteld hadden niet in voorraad waren… Dus moesten we toch aan de kassa gaan wachten om die milkshake cash terug betaald te krijgen. Maar dat bleek nog niks te zijn. De wachttijd voor het eten was lang. Het leek alsof er geen structuur in de keuken zat getuige van bestellingen die kriskras door elkaar werden afgeleverd. Als je geluk had, moest je niet lang wachten maar dat had ik niet. Als één van de eerste bestelt, als één van de laatste m’n eten gekregen. Waar het bij de attracties allemaal vlotjes ging zijn de operations bij de horeca toch van een veel lager niveau. En dan was het nog een kalme dag…

Na het eten gingen we gewoon verder met coasteren. Vlakbij stonden nog twee woodies. Racer 75 is een oud duo racende woodies. Op de kiddie-woodie Woodstock Express na de oudste coasters van het park, al stonden deze banen tot vorig jaar bekend als Rebel Yell. Kings Dominion heeft echter besloten die naam te wijzigen omdat ze blijkbaar refereerde naar de confederatie. De toenmalige zuidelijke staten die in burgeroorlog gingen met het noorden om hun slaven te kunnen behouden… anno 2018 ligt dat nog steeds gevoelig bij sommigen. De naamswijziging werd niet goed ontvangen bij coasterfans, de banen hebben grote nostalgische waarde bij hun en waarderen de banen enorm. Na het berijden van beide kanten snap ik waarom. Racer 75 zijn niet de hoogste of snelste woodies, maar wel o zo plezant! Banen als deze bewijzen dat het niet om statistieken hoeven te gaan om een goede ritervaring te geven. Puur amusement is wat deze banen bieden, tussen al de monsterbanen op onze trip een soort verademing.

Het was kalm in het park en dat zorgde ervoor dat we sneller rond waren met onze coasterbingo dan verwacht. Net zoals de meeste Amerikaanse parken heeft Kings Dominion buiten achtbanen vooral waterrides en thrillrides te bieden. Een pak natte kleren, daar had ik geen zin in. En thrillrides zijn niet aan mij besteed. Dus besloot ik op m’n eentje de laatste coaster te scoren terwijl de anderen de droptoren aan een test gingen onderwerpen. Apple Zapple is een wilde muis met een volwaardige first drop! Dat maakt hem leuker dan de zoveel klonen die we kennen al is Apple Zapple ook een standaard lay-out die je in andere parken kunt terugvinden (zoals de Legolanden). Weliswaar in veel mindere mate.

De laatste twee uurtjes van onze dag besloot ik door te brengen in het waterpark van Kings Dominion. Van daar heb je mooi zicht op Anaconda en Racer 75. Het waterpark was vrij gezellig al was het zo goed als verlaten qua volk. Enkel het grote golfslagbad trok nog wat mensen aan. Tot mijn genoegen hadden ze er ook een lazy river. Elk zichzelf respecterend waterpark hoort er zo eentje te hebben vind ik. Na de lange vlucht en de eerste parken waarin we vol gecoasterd hebben, deed eventjes relaxen in het water erg deugd. Het waterpark sloot iets vroeger dan het park waardoor ik nog tijd had om rerides te maken op Intimidator 305 en Twisted Timbers.

Beiden zijn absolute wereldbanen en die twee banen alleen al maken me toch verlangen om ooit nog eens terug te keren. Kings Dominion beviel me enorm. Ze hebben een mooie selectie achtbanen, buiten hun twee wereldtoppers zijn de rest ook gewoon erg leuk om te doen (buiten Anaconda dan) en het park is gewoon erg gezellig. Ja, het is een typisch Cedar Fair park dat geen emmers dollars tegen thematisatie aansmijt zoals wij het gewoon zijn in Europa. Maar op hun eigen manier maken ze het er toch mooi en gezellig van. Zeker het soort park dat mij weet te smaken. Benieuwd hoe Kings Dominion het zal ophouden tegenover dat andere grote pretpark in Virginia waar we de dag erna naar toe zouden gaan…

Post Author: Frederik