Zuidelijke gezelligheid in Six Flags over Georgia

15 juni markeerde de helft van onze trip. De eerste helft was al fantastisch maar de tweede helft heeft ook heel wat in petto voor ons. De aftrap van die tweede helft nemen we in het diepe zuiden… Six Flags over Georgia! En in ons voorlaatste Six Flags park van deze trip heeft Six Flags over Georgia een specialleke voor ons klaarliggen…

Je kan veel over Six Flags zeggen maar niet dat ze klantonvriendelijk zijn of geen hart hebben voor ons coaster enthousiastelingen. In 2013 werd ik met RF hartelijk ontvangen in Six Flags Great America en getrakteerd op fastpasses en een Q&A. Op diezelfde trip kregen we een ERT aangeboden in Six Flags St Louis op Boss en Pandemonium. En nu boodt het Georgiaanse filiaal ons de eerste rit van de dag aan op Twisted Cyclone.

Twisted Cyclone is de RMC conversie van hun klassieke woodie Georgia Cyclone. En die Georgia Cyclone was het beruchte cyclone model, oftewel hetzelfde model als Bandit in het Duitse Movie Park. Dat zo’n cyclone best goed en leuk is als hij niet al je botten probeert te shaken bewees Viper in Six Flags Great America al aan mij. Geen idee hoe de versie in Georgia reedt maar ze hebben er RMC bijgehaald. Het resultaat mag gezien worden, de combinatie van blauwe track op knalwitte supports oogt prachtig!

De baan lijkt ook wel interessante elementen te hebben zoals RMC’s versie van de cobra roll. Maar goed, hoe was de rit zelf? Nja zelf bleef ik toch een beetje op mijn honger zitten. Hij was iets minder intens dan ik van RMC gewoon ben en hij voelde erg kort aan. In mijn ogen de minste RMC baan op mijn counter… maar versta me niet verkeerd, Twisted Cyclone is wel gewoon een leuke baan. Gewoon geen topper. Natuurlijk teken ik de met de ogen toe meteen als men in Duitsland deze conversie wil herhalen.

Six Flags over Georgia doet het qua theming niet beter dan de meeste andere Six Flags parken, maar doordat het park op een bosrijke heuvel ligt is het er wel heel gezellig. Ik zou zelfs durven stellen dat het park het gezelligste Six Flags park is dat ik bezocht heb. Door die bosrijke heuvel wandelen wij naar de achterkant van het park, wat ons een slim idee leek om de eerste wachtrijen van de dag te vermijden. Bij de eerste coaster die we willen aandoen krijgen we een koude douche. Superman vliegt voorlopig niet… hopen dat Clark Kent vandaag nog hersteld raakt.

Dan maar naar Blue Hawk. Van een B&M flying naar een Vekoma looper die niet alleen lijkt op Goudurix maar ook in hetzelfde tijdperk van Goudurix gebouwd is. De rit bevestigt de gelijkenissen, ook Blue Hawk is een waar marteltuig. Vekoma new generation ziet er oprecht interessant uit, maar hun oude generatie laat vaak te wensen over. Het beste gedeelte van de rit was het moment dat ik mocht uitstappen en concluderen dat ik hem nooit meer hoef te doen. Dit rammelritje wil ik meteen achter me laten en dus gaan we meteen door naar de woodie die er vlak naast ligt.

Helaas heeft Great American Scream Machine zijn naam niet gestolen. Groot, van Amerikaanse makelij en hij laat je schreeuwen. Echter niet van blijheid of geluk, maar uit pijn. Weer een echte rammelbak die enkele rake klappen uitdeelde aan mijn arme rug. Twee keer na elkaar doorheen geschud worden, je kan een dagje pretpark beter beginnen. Omdat er in onze groep een rush gevoel kwam sluieren naar mijn mening besloot ik alleen het park verder te verkennen. Het laatste wat ik wil op vakantie is me haasten. Nee, liever op m’n eigen gemak doorheen een park slenteren en alle tijd nemen.

Niet dat ik de coasterbingo niet wil halen. Op dat vlak was het al een beetje vrezen met Superman die dicht bleef en ook de kiddie coaster bleek problemen te hebben. Ik volg de weg terug van waar we kwamen en kom dan bij Dahlegona Mine Train uit. De typische Arrow mine train coaster die elk park wel verplicht lijkt te hebben. Na twee rammelritten een Arrow doen, riskant zou je kunnen denken. Maar Arrows mine train coasters zijn best OK op dat vlak. Gewoonlijk zijn ze enkel vrij saai. Dahlegona Mine Train was ook zo, eenmaal je de mine train van Hershey Park gedaan hebt lijken al de rest een pak interessanter te zijn.

Het lokale spookhuis-darkride sla ik over. Ik hou van darkrides, maar niet van spookhuizen. Daar ben ik een te grote broekschijter voor, ik geef het eerlijk toe. Desondanks is Disneyland’s Phantom Manor één van mijn favoriete darkrides. Logisch? Nee maar het is wat het is. Ik wandel Twisted Cyclone voorbij en ga nu aan de linkse kant van het park wat gaan coasteren. Ik bereid me al mentaal voor op een derde rammelrit want de volgende coaster die lonkt is Georgia Scorcher, een B&M stand-up coaster.

Na de enorme rammeling die Green Lantern uit Six Flags Great Adventure ons gaf, en Carowinds Vortex bleek een beetje van hetzelfde last te hebben, kan ik de Amerikaanse aversie tegenover stand-up coasters best begrijpen. Ik vind de conversies geen spijtige zaak meer. Georgia Scorcher oogt echter heel mooi en indrukwekkend maar dat verhaaltje ken ik al. Maar de Georgia Scorcher rijdt botersoepel en is daardoor een echte topper. Dat had ik niet verwacht… Mantis vind ik nog net ietsje beter maar die bestaat niet meer (als stand-up coaster dan toch), dusja… de beste stand-up coaster op mijn counter is in Georgia te vinden!

Oja als ik zei dat Georgia Scorcher mooi oogt bedoel ik dat vooral lay-out gewijs. Het is met een snelle blik duidelijk dat deze baan niet de nodige liefde gekregen heeft. De verf bladdert van de supports en track af… Foei! En dat voor een coaster die vlak aan de parkgrens staat en mensen moeten passeren als ze van de parking naar de ingang gaan.

De log flume van het park is vlakbij en even twijfel ik om deze te doen. Mijn zin in waterrides was tot nu toe enorm laag. Maar het is weer eens goed warm, dus waarom niet?! Ik bedenk me echter meteen als ik de lengte van de wachtrij zie. Neen bedankt. Qua drukte hebben we helemaal geen klagen gehad op deze trip. Vandaag in Six Flags over Georgia was het ietsje drukker dan we gewoon waren maar meer dan gezellig druk zou ik het ook niet durven noemen.

Dan maar gewoon verder werken naar de coasterbingo. De coaster die het meest in het oog springt als je het park nadert is Goliath. Een typische naam voor een hypercoaster in een Six Flags park. Het kleurenschema is mooi, gelukkig bladdert het er hier niet vanaf. Ik kies voor de backseat. Goliath is een leuke, genietbare baan zoals de meeste B&M hypers dat wel zijn voor mij. De helix is zonder twijfel het beste gedeelte van de rit. Ik heb betere in zijn soort gedaan, ik heb er slechtere gedaan.

Eerst even een nodige stop om de refill cup te laten bijvullen. Een handig iets, zo’n refill cup. Je betaalt een keer voor een grote beker en die kan je dan gewoon kosteloos laten bijvullen. Je hebt de cup die je enkel refills garandeert voor de dag, echter kan je die op een latere dag ook weer gebruiken als je een polsbandje koopt. Of je betaalt iets meer en je krijgt een beker die je onbeperkt kunt gebruiken in elk park van de Six Flags groep het hele seizoen lang zonder nog een polsbandje te moeten bijkopen. Aangezien wij op een roadtrip waren en meerdere Six Flags parken aandeden was dat de ideale optie voor ons. Hetzelfde systeem heb je ook bij de Cedar Fair parken trouwens. Ik wou dat Europese parken dit concept ook introduceerden…

Weer over naar de orde van de dag, coasteren! Naar de volgende coaster keek ik stiekem toch een beetje uit want het is eigenlijk een oude bekende. Dare Devil Dive is een Gerstlauer Eurofighter, so what hoor ik je denken. Het is echter een aangepaste kloon van Plopsaland’s Anubis. De aanpassing is echter een essentiele want de lancering is vervangen door een typische Eurofighter lift met bijbehorende meer dan negentig graden drop. Ook de tophat is er niet en het station ligt iets anders omdat er geen lancering is. Voor de rest is het een pure Anubis kloon.

Helaas viel de baan net in storing toen ik in de wachtrij stond. De ervaren achtbaanliefhebber weet dat het kan lonen om eventjes geduld uit te oefenen en niet meteen de wachtrij uit te lopen zoals de meesten wel doen. Ik had geluk want de storing duurde nog geen 10 minuten en kon er dus snel op. Omdat het een bijna-kloon is is de vergelijking snel gemaakt. Voor de betere versie ben je in het West-Vlaamse Adinkerke af. De launch geeft Anubis toch een extra kick en de tophat die je hier niet hebt is ook een beetje een gemis. Soms doet een Belgisch pretpark het echt beter dan een Amerikaans.

Zoals je merkt is het weer een tripreport waar ik van de ene achtbaan naar de andere ga. Deze parken draaien nog veel meer dan hun Europese collega’s volledig om achtbanen, achtbanen & achtbanen. Er zijn nog wel water rides ook natuurlijk, en thrill rides. Mijn zin in water rides is naarmate ik ouder werd enorm naar beneden gegaan. Thrill rides zijn nooit mijn ding geweest. En er zijn ook voldoende kinder attracties, zoals molentjes etc. Maar daar ben ik helemaal het doelpubliek niet van, en daarvoor vlieg je ook geen duizenden kilometers de Atlantische Oceaan over.

Wat heeft Six Flags over Georgia dan te bieden qua thrill rides? Een droptoren bijvoorbeeld, een erg populair type thrill ride bij de liefhebbers. Voor mensen met hoogtevrees, zoals ikzelf, een attractie om standaard over te slaan… Een starflyer hebben ze ook, net als een skycoaster. Die laatste is ondanks de naam geen achtbaan en dus geen credit. Gelukkig voor de schijtbroek die ik ben.

Soit, geen verrassing dus dat ik nu weer naar een achtbaan holde. Dat werd een oude getrouwe Schwarzkopf: Mindbender! Een klassieke sit down looping coaster, een type dat we tegenwoordig niet veel meer zien opduiken, uit 1978. Vrij leuk baantje, qua lay-out zijn er nu wel interessantere banen te vinden maar Mindbender houdt zich nog vrij sterk recht gezien zijn leeftijd. Ook opmerkelijk is de soepelheid van deze baan, ondanks dat hij al meer dan 40 jaar oud is! Een uitzonderlijke prestatie die nog meer eens aangeeft hoe uitzonderlijk de kwaliteit van Schwarzkopf is. Ontworpen en gemaakt in een tijd waar men nog geen (krachtige) computers had…

We zitten in een Six Flags park en dat betekent dat er ook weer een Batman kloon aanwezig is. Nog maar de tweede op onze trip maar toch kreeg ik een ‘ah alweer’ gevoel. Een beetje jammer om dat gevoel te krijgen want het is eigenlijk een heel goede inverted coaster. Maar als je ze al zo vaak gedaan hebt is de fun er wel af. De versie in Georgia stond erg warm en gaf dus ook één van de intense ritjes weg op een Batman kloon die ik me kan herinneren.

Nu was ik eigenlijk het park rond, maar ik ontbrak nog 2 banen om de bingo te hebben. Joker Funhouse Coaster onder andere, deze lag vanmorgen net als Superman in storing. Op weg naar daar passeerde ik langs deze kiddiecoaster die ondertussen gerepareerd was. Snel deze credit aanvinken en op naar de laatste, hopende dat hij ondertussen ook weer in werking was geschoten. Deze Superman is de allerlaatste B&M flying op onze trip dus deze niet kunnen doen zou nogal teleurstellend zijn. Het is een type achtbaan dat ik graag doe en hier in de buurt van België niet te vinden is. En het is er ééntje met een pretzel loop, een fantastisch intense inversie die helemaal niet in Europa te doen valt.

Ik had geluk, Superman vloog weer door de lucht! Weliswaar werkte het maar met één kant van het dubbelstation en met maar één trein maar och… ik kon de baan tenminste wel doen. Het was de langste wachtrij van de dag maar alles voor de credit he! Het model Superman is nog op drie andere plaatsen terug te vinden, het is dus ook een beetje een kloon. Maar deze van Six Flags over Georgia was de eerste! En dat zie je zeker wel, deze is ongetwijfeld de mooist ingeplante Superman van ze alle vier. Er is goed gebruik gemaakt van het landschap. Net als de andere versies gaf ook deze een leuke rit weg met als hoogtepunt de heerlijke pretzel loop.

De bingo is binnen en ik had nog wat tijd over. Eerlijk had ik spijt dat ik mijn zwemgerief niet bij mij had want het was erg warm. Het waterpark leek erg aanlokkelijk… Ik besloot door het park te slenteren, rerides zijn er niet meer gebeurd. Iets waar ik achteraf wel spijt van heb, ik vraag me nu nog altijd af hoe Twisted Cyclone zou zijn als hij eenmaal warm gereden stond. Ik heb wel nog het parktreintje gedaan. Ik had nu ook wel een hongertje en wou Johnny Rockets, een hamburgertent, uittesten. Deze tent werd me toch aangeraden door een paar Amerikaanse pretparkfans. Maar de Johnny Rockets was ondertussen al gesloten, dus werkte ik maar een veel te dure pizza slice naar binnen. Daarmee zat mijn dagje Six Flags over Georgia erop. Dankzij al het groen en het heuvelachtig landschap het gezelligste Six Flags park dat ik bezocht heb. Qua aanbod hebben ze ook heel wat leuks te bieden. Zeker aan te raden park als je in de buurt bent, stiekem hoop ik dat er ooit weer eens teruggeraak.

Meer foto’s van Six Flags over Georgia vind je terug in deze foto galerij!